Storyie
ExploreBlogPricing
Storyie
XiOS AppAndroid Beta
Terms of ServicePrivacy PolicySupportPricing
© 2026 Storyie
ard77k
@ard77k

March 2026

2 entries

2Monday

Küçüklüğünden beri yalnız hissederek büyümüş ama yalnızlıktan nefret eden bir ruh ile yaşamaya çalışmak…

Saf ve temiz bir şekilde sevilmek isteyen, içinde ışığının çalınması veya söndürülmesi imkansız bir kalp ile hayatını paylaşmak istediğin ve yalnız ruhuna dokunmasını istediğin kişiyi şu an ve bu andan sonraki her an yanında istemek.


Günümüzdeki anlamsız, kısa soluklu ilişkilerden ziyade; hayatını paylaşmak, hayatına ortak olmak istediğin birisi ile birlikte büyümek ve yaşlanmak hatta o kişiyle son nefesini vermek...

kulağa korkutucu gelse de gözlerinin son gördüğü, ellerinin son kez uzandığı kişinin sevdiğin olması. O küçük dünyanda bildiğin, deneyimlediğin her şey yavaş yavaş dıştan içe doğru silinmeye başlarken bulduğun en özel, en güzel değerinle son kez yüzünde vedalaşmaya hazır olmayan bir ifade ile uzaklaşırken yine de onunla olduğun için ölümün bile seni tam anlamıyla huzursuz hissettirememesi.

İnsanın mutlak düşmanı olan ölümün bile aşktan güçsüz olması çok inanılmaz. Bedenini, duygularını ve düşüncelerini hayatının sonuna kadar başka bir beden, başka bir ruh için; SEVDİĞİN İÇİN var olmak.


77.

View entry
2Monday

Mutluluk paylaşıldıkça güzeldir.

İnsan sosyal bir varlıktır ve duyguları ile yaşar. Duyguların doğurduğu davranışlarımız ise bizi iyiye veya kötüye yönlendirir.


İnsan, insan olarak yaşamak istiyorsa içindeki iyiliği paylaşabilmeyi öğrenmelidir.

Çok kolaydır bir insanın yüzünü güldürebilmek, kalbinin aydınlığını yüzüne yansıtabilmek. Yüzde paylaşılmayı bekleyen bir gülümseme, sokakta beslenmeyi bekleyen bir kedi, yaşlı bir insanın beklediği yardım elini uzatmak, ağlayan mutsuz bir çocuğun içindeki umut olmak...

Böyle parlamanın anahtarıdır, empati. Önyargılardan uzak kalıp bir başka zihin gibi düşünebilmekle mümkündür. Karşındaki insanın ışıltısını kaybetmekte olan gözlerinden içeriye bakabilmek. Kimseyi tam olarak anlamak mümkün değildir, her ruh kendi içinde doğar, kendi içinde büyür, kendi içinde söner. Ölmekte olan bir ruh ise ancak empati ile kurtarılabilir.


İşte nasıl bir insan olacağımızı, ruhumuzun bize ne anlam ifade ettiğini; kendimize ben iyi bir insan mıyım sorusunu sorduğumuzda dürüst bir cevap verip veremeyeceğimizi bu şekilde anlayabiliriz.


77.

View entry